Staken de jongeren mee op 30j?
25/01/2012 Opinie - De jongeren van vandaag zijn niet enkel Generation Y. Er is ook een Generation Because, stelt Caroline Copers op haar nieuwe VRT-blog.
In onze versnelde mediamaatschappij worden we dagelijks geconfronteerd met monoliet-denken. Met uitspraken over dé werklozen, dé vakbonden, dé ouderen,… om er maar een paar te noemen.
Ze flitsen voorbij op het beeldscherm in homogene en anonieme massa’s, maar de meest ongeloofwaardige van dat soort stellingen, is toch wel het beeld dat vandaag geschetst wordt van dé jongeren.
Contra vakbonden?
Generation Y is het toverwoord. De generatie geboren na 1980 is dat, die eigenschappen krijgt toegedicht die positief of negatief geëvalueerd worden naargelang aan wie je de vraag stelt: ondernemend, spitstechnologisch onderlegd, goed geïnformeerd en sterk commercieel ingesteld volgens de ene; individualistisch, weinig sociaal voelend en op holle statussymbolen belust volgens de andere.
Met de staking van maandag 30 januari 2012 in het zicht lezen we de laatste weken ook meer en meer over hoe Generatie Y zich – volgens “de boekskes” dan toch – afzet tegen dé vakbonden.
Sommige media laten niet na dit beeld te versterken. Studenten protesteren omdat ze op 30 januari niet op hun examen geraken. Er verschijnen human interest verhalen over jongeren die uitleggen waarom ze niet staken. Jonge leeuwen getuigen in Humo over de generatieclash en hun argwaan tegenover de babyboomers die hun welvaart hebben vergokt.
Opnieuw zien we dezelfde tegenpolen in de reacties op deze berichten. De enen laten niet na te benadrukken hoe de verantwoordelijke, individualistisch ingestelde generatie Y geen boodschap meer heeft aan het “gedateerde” verhaal van de vakbonden. De anderen verguizen hen omwille van dezelfde reden, met een misprijzend en ontgoocheld “de jeugd van tegenwoordig”.
Generation Because staakt mee
Misschien ben ik de enige, maar ik zie in de jongeren van vandaag geen monolithisch blok. Of op zijn minst zie ik, als we dan toch stempels moeten uitdelen, naast het stereotiep van Generation Y ook een andere groep zich duidelijk aftekenen.
Laten we hen even dopen tot Generation Because. Jongeren die zich helemaal niet asociaal, individualistisch of anti-vakbond opstellen, maar die duidelijk goeie redenen zien om zich in te zetten om onze samenleving beter te maken voor iedereen.
En die redenen zijn er inderdaad. Het federale regeerakkoord staat op heel wat cruciale punten voor een ongetemperd verantwoordelijkheidsdiscours aan het adres van wie de eerste schuchtere stappen op onze arbeidsmarkt zet, aan wie op het punt staat die arbeidsmarkt te verlaten én aan wie daar tussenin zit.
Het gaat niet over jongeren die langer willen werken versus ouderen die dat niet willen. Het gaat over het afbreken van systemen als tijdskrediet, die de combinatie arbeid en gezin én het langer aan de slag blijven, zouden kunnen helpen mogelijk maken voor iedereen.
Het gaat niet om profitariaat versus hardwerkende Vlaming, maar wel over het almaar strenger controleren van jonge werkzoekenden, zonder dat daar de garantie van een job tegenover staat, waardoor vooral de zwaksten het zullen bekopen.
Het gaat niet over onbetaalbare pensioenen, maar wel over het blind optrekken van de lat voor iedereen, ongeacht de werkdruk, fysieke belasting of toutcours de mogelijkheden om langer te werken.
Jongeren in de vakbond
Daarom dus dat er ook een Generation Because opstaat:
- jonge delegees die zich met de nakende sociale verkiezingen kandidaat stellen om op te komen voor de rechten van hun collega’s,
- jonge militanten die overtuigd zijn van de noodzaak om actie te voeren tegen een blind besparingsbeleid,
- of gewoon jongeren die wel degelijk het nut inzien van onze acties en die op sociale netwerksites zich aansluiten bij onze actie “Staak mee op #30J” en veel genuanceerdere meningen verkondigen dan diegene die in de kranten worden opgepikt.
Maar of het nu eerder Generation Y of Generation Because is, uiteindelijk komt het erop neer dat het op zijn minst kortzichtig is om beladen labels te kleven op een volledige generatie. Meestal wordt dat trouwens ook gedaan om een identiteit of ideeën op te leggen (in de lijn van “we zullen zelf voor ons pensioen moeten zorgen”) en om de aandacht af te leiden van wat echt telt.
Of om het met een citaat van de Amerikaanse schrijver Kurt Vonnegut te zeggen: "Now you young twerps want a new name for your generation? Probably not, you just want jobs, right?”
Een citaat uit 1994 weliswaar, toen de jongeren van vandaag nog in korte broek op de schoolbanken zaten, maar daarom niet minder pertinent of actueel voor hun situatie. Net zoals het werk van de vakbonden trouwens.
* * *
Caroline Copers is algemeen secretaris van het Vlaams ABVV
Lees ook
- Steun de staking (Actie - Doe mee)
- Steun de staking (Actie - ABVV-acties)
